محیط زیست

ژن اختاپوس فاش کرد: صفحه یخی انتارکتیک به فروپاشی نزدیک‌تر از آن چه تصور می‌شد: “سال 2024 خانه ای با پایه های لرزان”

دانشمندانی که در حال تحقیق روی عقب‌نشینی صفحه یخی انتارکتیک در دوره‌های دور گذشته بودند، به روش نوینی روی آورده‌اند: مطالعه ژن‌های اختاپوس‌هایی که در آب‌های سرد آن زندگی می‌کنند.

تحلیل جدیدی که پنج‌شنبه در نشریه علمی Science منتشر شد، نشان می‌دهد که جمعیت‌های منزوی جغرافیایی این موجودات دریایی هشت‌پا تقریباً 125,000 سال پیش به صورت آزادانه با یکدیگر جفت‌گیری کرده‌اند، که این امر نشانه‌ای از وجود یک مسیر بدون یخ در دورانی است که دمای جهانی به میزان امروز بوده است.

انتارکتیک

یافته‌ها نشان می‌دهند که صفحه یخی غرب انتارکتیکا (WAIS) به فروپاشی نزدیک‌تر است تا آنچه پیش‌تر تصور می‌شد و در صورتی که دنیا نتواند گرمایش ناشی از فعالیت‌های انسانی را در هدف 1.5 درجه سانتی‌گراد توافقنامه پاریس نگه دارد، این امر تهدید می‌کند 3.3 تا 5 متر افزایش طولانی‌مدت سطح دریا را به همراه داشته باشد، نویسندگان اظهار داشتند.

سالی لائو، سرپرست نویسندگان تحقیق از دانشگاه جیمز کوک در استرالیا به AFP گفت که به عنوان یک زیست‌شناس تکاملی متمرکز بر موجودات بی‌مهرگان دریایی، “من DNA و زیست‌شناسی را به منزله نشانه‌هایی از تغییرات انتارکتیکا در گذشته درک و کاربردی می‌کنم.”

اختاپوس تُرکه به عنوان نامزد ایده‌آلی برای مطالعه WAIS معرفی شده است، زیرا گونه‌ای است که در تمام اطراف قاره یافت می‌شود و اطلاعات پایه‌ای درباره آن پیش‌تر توسط علم به دست آمده است، مانند طول عمر 12 ساله آن و واقعیتی که حدود چهار میلیون سال پیش پدیدار شده است.

اختاپوس‌ها که تقریباً 15 سانتی‌متر به طول و حدود 600 گرم وزن دارند (بدون در نظر گرفتن بازوها)، تعداد نسبتاً کم اما بزرگی از تخم‌ها را در کف دریا می‌گذارند. این بدان معناست که والدین باید تلاش قابل توجهی برای اطمینان از جوجه‌ریزی به عمل آورند — سبک زندگی که مانع از سفرهای دور دست آن‌ها می‌شود.

آن‌ها همچنین در برخی از زیستگاه‌های مدرن خود توسط جریان‌های دریایی دایره‌ای، یا گرداب‌ها، محدود می‌شوند.

صفحه یخی انتارکتیک

با دنباله‌روی DNA در ژنوم 96 نمونه که اغلب به صورت تصادفی به عنوان ضمنی صید و سپس در موزه نگهداری شده بودند، طی 33 سال، لائو و همکارانش شواهدی از مسیرهای دریایی غرب انتارکتیکا یافتند که روزی دریاهای ودل، آموندسن و راس را به یکدیگر متصل می‌کردند.

تاریخچه‌ی ترکیب ژنتیکی نشان‌دهنده‌ی فروپاشی WAIS در دو نقطه‌ی جداگانه است — اول در پلیوسن میانی، 3 تا 3.5 میلیون سال پیش که دانشمندان قبلاً در مورد آن مطمئن بودند، و آخرین بار در دوره‌ای به نام آخرین بین یخ‌بندان، یک دوره‌ی گرم از 129,000 تا 116,000 سال پیش.

“این آخرین مرتبه‌ای بود که کره‌ی زمین حدود 1.5 درجه گرم‌تر از سطوح پیش از دوره‌ی صنعتی بود”، لائو می‌گوید. فعالیت‌های بشر، به ویژه سوزاندن سوخت‌های فسیلی، تاکنون دمای جهانی را به میزان 1.2 درجه سانتی‌گراد نسبت به دهه‌های 1700 میلادی افزایش داده است.

“نقطه‌ی بحرانی فروپاشی آینده WAIS نزدیک است”

پیش از این مقاله‌ی جدید علمی، تعداد اندکی مطالعات وجود داشت که همچنان پیشنهاد می‌دادند WAIS در گذشته‌ای نیز فروپاشیده است، اما آن‌ها دور از قطعیت بودند زیرا داده‌های ژنتیکی و زمین‌شناسی نسبتاً با وضوح پایین‌تری ارائه شده بود.

“این مطالعه شواهد تجربی‌ای ارائه می‌دهد که نشان می‌دهند WAIS هنگامی که دمای متوسط جهانی مشابه حال حاضر بود فروپاشیده است، که نشان دهنده‌ی آن است که نقطه‌ی بحرانی فروپاشی آینده‌ی WAIS نزدیک است”، نویسندگان نوشته‌اند.

افزایش سطح دریا به اندازه‌ی 3.3 متر نقشه‌ی جهانی که ما می‌دانیم را به شکل چشمگیری تغییر می‌دهد و مناطق ساحلی پست را در همه‌جا زیر آب می‌برد.

در نوشتاری همراه مقاله، آندریا داتون از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون و رابرت دکانتو از دانشگاه ماساچوست، امهرست، تحقیق جدید را “پیشگامانه” توصیف کرده‌اند، افزوده‌اند که سوالات جالبی را در مورد اینکه آیا تاریخ باستان تکرار می‌شود، مطرح می‌کند.

آن‌ها هشدار دادند اما که چندین سوال کلیدی بی‌پاسخ باقی مانده‌اند — مانند اینکه آیا فروپاشی قبلی صفحه‌ی یخی تنها به دلیل افزایش دماها رخ داده بود، یا متغیرهای دیگری مانند تغییر جریان‌های اقیانوسی و تعاملات پیچیده میان یخ‌ها و زمین جامد نیز در کار بودند.

همچنین روشن نیست که آیا افزایش سطح دریا بر مدت‌ها کشیده شده یا در جهش‌های سریع‌تر رخ خواهد داد.

اما عدم قطعیت‌هایی مانند این‌ها نمی‌تواند بهانه‌ای برای عدم اقدام در مقابله با تغییرات اقلیمی باشد “و این آخرین قطعه مدرک از DNA اختاپوس یک کارت دیگر را بر روی دسته‌‌ای از کارت‌های پیش از این ناپایدار قرار می‌دهد”، آن‌ها نوشته‌اند.

صفحه یخی انتارکتیک

اخبار اخیر درباره یخ‌های انتارکتیک

این مطالعه تقریباً یک ماه پس از آنکه دانشمندان تایید کردند که بزرگترین کوه یخ جهان پس از گیر کردن به کف اقیانوس برای 37 سال، روز جمعه “در حال حرکت” است، منتشر شده است. تصاویر ماهواره‌ای اخیر نشان می‌دهند که کوه یخی، به نام A23a، اکنون از نوک شمالی شبه‌جزیره‌ی انتارکتیک عبور کرده و به سمت اقیانوس جنوب در حرکت است، بر اساس گزارش سازمان تحقیقات انتارکتیک بریتانیا.

اوایل این ماه، این سازمان ویدئویی حیرت‌انگیز که توسط تیم کشتی گرفته شده بود را منتشر کرد، شامل تصاویر پهپاد که نشان می‌دهد گروهی از نهنگ‌های شاخ‌دار در کنار کوه یخی عظیم شنا می‌کنند.

بنا به داده‌های آژانس فضایی اروپا (ESA)، کوه یخی نزدیک به یک تریلیون تن وزن دارد.

کوه یخی که قریب به 4000 کیلومتر مربع (یا 1500 مایل مربع) مساحت دارد، در سال 1986 از ساحل انتارکتیک جدا شد، اما سپس در دریای ودل گیر افتاد، BBC گزارش داده است.

در همین حال، در ماه اکتبر، دانشمندان فاش کردند که آن‌ها منظره‌‌ای وسیع و پنهان از تپه‌ها و دره‌های توسط رودخانه‌های باستانی حک شده‌اند که “در زمان منجمد شده‌اند” زیر یخ‌های انتارکتیک برای میلیون‌ها سال مانده‌اند.

“این یک منظره‌ی کشف نشده است — هیچ‌چشمی آن را ندیده است”، استوارت جمیسون، یک گلیسیولوژیست از دانشگاه دورهام و سرپرست نویسندگان مطالعه به AFP گفت.

زمینی که در زیر صفحه‌ی یخی شرق انتارکتیک قرار دارد کمتر از سطح مریخ شناخته‌شده است، جمیسون گفت.

این منطقه که بر روی 32000 کیلومتر مربع (12000 مایل‌مربع) گسترش دارد، روزگاری خانه‌ی درختان، جنگل‌ها و احتمالاً حیوانات بود.

اما آنگاه یخ آمد و همه چیز “در زمان منجمد شد”، جمیسون گفت.

 

راز مخوفی که DNA اختاپوس برملا کرد!
صفحه یخی انتارکتیک

 

منبع: cbsnews

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا